پروژه تاثیر حسابداری بر اصلاح الگوی مصرف در اقتصاد کشور

پروژه

کارشناسی حسابداری

چکیده

رقابت بین المللی، شرکتهای صنعتی را در کشورهای مختلف وا داشته است که در سیستم های تولیدی خویش بازنگری کنند. بسیاری از صنایع ناچارند برای بقای خود در مصرف منابع فیزیکی و استفاده از نیروی انسانی تغییرات جدی ایجاد کنند و در فکر حذف هزینه های فاقد ارزش افزوده و کاهش مصرف خود و در نتیجه سود خالص بیشتر و مشتری مداری باشند و با انتخاب راه حل های مناسب از بین انواع راه حل ها هم باعث رشد اقتصاد خود و هم کشور باشند بنابراین اصلاح الگوی مصرف اساسا به مفهوم مدیریت هزینه و مدیریت مبتنی بر ارزش در دو سطح تولید و مصرف می باشد و با توجه به شرایط اقتصاد کنونی روش هایی در حوزه ی حسابداری چون JIT,TQM هزینه یابی ABS,ABM  و... در صدد این مهم هستند که جایگاه واقعی محصولات را در جامعه و اقتصاد به لحاظ کیفیت و قیمت ترسیم نمایند. بنابراین ضرورت حسابداری و نقش حسابدار در ایجاد هماهنگی بین عملکرد مالی موسسات و سازماندهی به آنها که در نتیجه موجب به وجود آمدن یک اقتصاد مفید و به صرفه می شود ، قابل استنباط است.

مقدمه

در جهان امروز که کشورها سعی می کنند پایه های اقتصاد خود را قوی کرده و درجهان حرفی برای گفتن داشته باشند همواره در تلاشند تا یک اقتصاد اصولی و مفید در کشورشان برقرار کنند. اصلاح الگوی مصرف از سالیان قبل همواره با عناوین گوناگون مورد بحث بوده و توجه هر کشور،موسسه، سازمان و شرکتی را به خود جلب کرده است. و موسسات همیشه در پس برقراری آن در بخش های مختلف خود بوده اند. در این مقاله سعی شده است تا ارتباط حسابداری با اصلاح الگوی مصرف و اقتصاد کشوری و مورد بررسی قرار گیرد. و اینکه حسابداری چگونه با ارائه رشها و راههای گوناگون و بیان مزایا و معایب هر یک از راه حل ها موجب بهینه شدن اقتصاد، کاهش هزینه ها، مدیریت بهتر و مناسب و افزایش سودآوری منطقی می گردد. و همچنین بررسی مشکلات و موانعی که بر سر راه استقرار این روشها در سازمان وجود دارد و شناساندن این مشکلات و ارائه راه حل های آن پرداخته ایم.

فصل اول

کلیات

اصلاح الگوی مصرف

مقدمه

اصلاح الگوی مصرف معانی مختلفی میتواند داشته باشد که از جمله آن می توان به اصلاح روشهای موجود در زمینه استفاده صحیح و بهینه از منابع کشور در سطوح تولید و مصرف کالا و خدمات و یا تحقق فنآوری جدید و راهکارهای نوین به منظور جایگزینی شیوه ها و رفتارهای نهادینه شده و سنتی اشاره کرد. به عبارت دیگر هدف کلی از اصلاح الگوی مصرف شناخت عمیق از وضعیت میزان منابع و ذخایر قابل بهره برداری کشور و نیازهای جامعه ، توزیع مناسب و بهینه منابع و تدوین سیاست ها و خط مشی های صحیح دولت با توجه به رشد جمعیت و ارتقاء استانداردهای سطح زندگی و جلوگیری از هدر رفت و اتلاف منابع است.

آنچه دراصلاح الگوی مصرف ودستیابی به فرهنگ بهینه مصرف درکشوراهمیت دارد این است که اصلاح الگوی مصرف نیازمند تبیین استراتژی وتعیین خط مشی است. لازمه دستیابی به این مهم حرکتی حسابشده وعمیق از سوی مسئولان و همه آحاد جامعه میباشد. ازاینرو،میبایست همگی این اصل را یک ضرورت دانسته  و فعالیتهای خودرادرراستای رسیدن به این اصل مهم برنامه ریزی نمایند. برای دستیابی به این امر،فرهنگسازی لازم است. یکی از پیشنیازهای این مسیر برای رسیدن به نتیجه مطلوب،زمینه سازی ذهنی و فرهنگی و فرهنگسازی برای اقشار گوناگون جامعه است. امروزه رفرد ازاعضای جامعه باید بداند که درفعالیتهای خود بایدمبتنی برمصرف بهینه منابع انرژی باشد تاکشور به اهداف تعریف شده درسند چشم انداز بیست ساله نظام نائلآوردهو زمینه شکوفایی همه جانبه درهمه ابعاد ملیت حققیابد. ازاینرو،بدون ایجاد فرهنگ اینکار،طراحی وتأمین بایسته ها ی آن به طورقطع راه به جایی نخواهیم برد؛ چراکه اصلاح الگوهای مصرف درکشور به طور ناگهانی و یا با صدور یک دستورالعمل و بخشنامه هرگز عملی نخواهد شد. درراستای تحقق اصلاح الگوی مصرف ضروری است ازتجربه همه اقشار جامعه و همه ظرفیتها برای شکوفایی و سربلندی کشور استفاده کافی شود و بافرهنگ سازی،مدیریت قوی،طراحی ساز و کار جلب مشارکت مردم و بااتکا به دانشمندان جوان وفرهیخته کشور،گامی اساسی در راه توسعه اقتصاد کشور برداشت.

مفهوم اصلاح الگوی مصرف

معنای واقعی اصلاح الگوی مصرف، آن است که ما رابطه خود را با منابعی که در اختیار داریم بازتعریف کنیم و به طرز صحیح و علمی و مناسب از منابع و ظرفیت های موجود بهره بگیریم.

حال می خواهیم با مفهوم ایت کلمات (اصلاح، الگو، مصرف) بهتر آشنا شویم:

اصلاح :مفهوم اصلاح با ایجاد، حذف، کاهش، افزایش تفاوت دارد ولی در عین حال نزدیک است و به مفهوم تعامل و آنچه را که در فرهنگ خودمان به میانه روی تعریف می کنیم. معنی اصلاح فقط صرفه جویی نیست منظور از اصلاح الگوی مصرف فقط اصلاح کالاها و خدمات مصرفی نیست بلکه به بخشها،فعالیت ها،زمینه ها،عرصه ها،حرفه ها و...نیز تسریع پیدا می کند.

الگو: برای شناخت مفهوم الگو ، بهتر است ابتدا مدل را تعریف کنیم وقتی چیزی مدل قرار  می دهیم تقریبا مطلق گرایی کرده ایم. وقتی به چیزی مدل می گوییم یعنی کاهش و افزایش آن باید مبتنی بر چهارچوبی باشد که آن چهارچوب خودش تقریبا غیر قابل تغییر است. ولی الگو یک مضمون، چشم انداز و یک دیدگاه است که اگر هر کسی از ظن خود یار مسئله شود چیزی نصیبش می شود که در مدل ممکن است آن را به دست نیاورد. مثلا الگوی لباس، الگوی حجاب، یا الگوی ترافیک ، ولی نمی گوییم مدل، به این دلیل که اگر بگوییم مدل، باید مثل آن رفتار کنیم. بنابراین، کلمه الگو هم هوشمندانه انتخاب شده است.

مصرف چیست؟

مصرف فقط پرداخت یا خریئ یک کالا یا خدمت و استفاده ار آن نیست و حوزه های وسیع تری دارد به سه نظر در این مورد می توان اشاره کرد :

1-اجناسی که مورد استفاده قرار می گیرند یعنی چیزی که می خریم یا بعد از استفاده بلافاصه عمر آن تمام می شودمانند خوراک و یا بعد از یک دوره قابل پیش بینی عمر آن تمام می شود مانند مبلمان.

2-منابعی که مورد مصرف واقع می شوند مانند پارکها، ساختمان های عمومی، دانشکاه ها و جاده و غیره.

3-مصرف منابع خدادادی مانند وقت، مهربانی، وجدان کاری و مواردی از این قبیل، این نوع مصرف مهم ترین نوع از مصرف است.

معنای صرفه جویی :

صرفه جویی به معنای مصرف نکردن نیست صرفه جویی به معنای درست مصرف کردن، بجا مصرف کردن، ضایع نکردن مال، اندازه نگه داشتن در خرج یا منابع است که در حقیقت صرفه جویی مسیر قرار داشتن در حد تعادل نیاز و اسفاده بجا از منابع را به دنبال دارد. در مقابل آن اسراف به معنی از حد میانه خارج شدن و تبذیر به معنی بیهوده خرج کردن است. تمروزه در دنیا ثابت شده که میزان تحقق و تداوم توسعه در هر جامعه ای مستقیما با موضوع بهره وری ارتباط دارد. مهم ترین منبع هر جامعه نیروی  انسانی آن است و  و ما نیز اگر خواهان اصلاح الگوی مصرف هستیم ناگزیریم که در حد و اندازه ای که لازم است نیروی انسانی جامعه را به عنوان مهم ترین منبع رشد و توسعه و تحول، مورد توجه و عنایت بیشتر قرار دهیم.

همچنین نباید آن منبعی که توسعه و رشد را بیش از دیگر منابع تضمین می کند کمتر مورد توجه قرار بگیرد چرا که خسارت آن فراوان و غیر قابل جبران است اصلاح الگوی مصرف با این دیدگاه یعنی استفاده درست از تمامی نعمتها و جلوگیری از عدم تمامی آنهاست.

مصرف گرایی :

پدیده مصرف گرایی و اسراف در نقطه مقابل مصرف بهینه (صرفه جوی) قرار گرفته است. ((مصرف گرایی)) یا به عبارت ساده تر اسراف یکی از بزرگترین آفت ها و آسیب های فردی و اجتماعی و از گناهانی است که مورد نهی شدید خداوند متعال واقع شده است و درست در مقابل اعتدال و میانه روی قرار گرفته است و بطور کلی هرگونه زیاده روی در کمیت و اتلاف را شامل می شود.

 در حقیقت مصرف گرایی عامل تخریب رشد و توسعه و از بین رفتن منابع مالی است. مصرف گرایی از یک نگاه در نعنای مصرف نامتعارف است که به هیچ عنوان نیاز فیزیکی فرد را برطرف نمی سازد.

رواج پدیده مصرف گرایی در ایران :

تا می توانی بخر و هر چه بیشتر مصرف کن، این شعا نامتناجس و متضاد با فرهنگ ایرانی اسلامی، این روزها به شکل خزندهای وارد زندگی روزمره ما شدهاست تب مصرف گرایی در دو دهه اخیر به شکل فزاینده ای گریبان خانواده های ایرانی را گرفته و روز به روز سبد کالاهای مصرفی آنها را گشادتر می کند. رواج پدیده مصرف گرایی در ایران به حدی است که دیگر روا نیست به کشورهای عربی همسایه خرده بگیریم که غوته ور گرداب مصرف کالاهای وارداتی هستند این فرایند پیش رونده اجتماعی در ایران به گونه ای است که قرار است در انتهای سند چشم انداز 14047 در کنار پیشرفت های علمی، اقتصادی، فرهنگی و ... رتبه اول را در مصرف گرایی کسب کنیم.

مصرف گرای یک یاز محصولات سرمایه داری در غرب است که با گسترش طبقه متوسط جدید، بسط جغرافیایی شهر نشینی، عدم امنیت اقتصادی شهروندان و ... و در پیوند مستقیم با فلسفه ی اصالت سود در کاپیتالیسم شکل گرفته و به جهان پیرامون خود نیز سرایت کرده است.

پدیده ی مصرف گرایی در ایران به دوران قاجار، شکست از روس ها و گسترش نفوذ انگلیسی ها باز می گردد که روابط جدیدی را در معاملات تجاری ایران رقم زد. مثلا به موجب قرارداد ترکمنچای کالاهای تولیدی روسیه به دلیل پرداخت حقوق گمرکی ارزانتر از کالاهای تولید داخلی به دست مصرف کننده ایرانی می رسید در همین دوره کمپانی هندی شرقی بریتانیا نیز پیمین های دوستی و تجارت با دولت قاجار امضاء کرد.

رنج تولید ثروت در یک کشور پرهیز از مصرف گرایی است. و کشورهایی به دام تجمل و اسراف می افتند که تولید در فرهنگ عمومی آنها جایگاهی ندارد پرهیز از مصرف گرایی در کشورهایی مثل چین و ژاپن و برخی از کشورهای بزرگ اروپایی که اقتصادهای بزرگی دارند کاملا مشهود است.

کشور ما نیز امروز نیازمند ثولید ثروت است وتحقق این امر در گام اول اصلاح مصرف با احیای فرهنگ صرفه جویی است واقعیت این است که راه پیشرفت کشور ما پرهیز از اسراف و ترویج الگوی مصرف بومی واسلامی است.

دیدگاه اقتصاد دانان درباره ی صرفه جویی :

اقتصاددانان درباره ی نحوه مصرف معتقدند که مراد از صرفه جویی کم مصرف کردن نیست زیرا می بایست در هر چیزی که بخشی از نیاز آدمی را برطرف می سازد به مقدار مورد نیاز از آن استفاده کرد بنابراین شخص می بایست در حد نیاز طبیعی خود از هر چیزی، اقتصادی استفاده کند تنها مسئله ای که اقتصاددانان آن را  مطرح می سازند این است که در زمان بحران های اقتصادی و کاهش توزیع و یا تولید چیزی می بایست به حداقل بسنده کرد و در حد رفع حاجت و نیاز ضروری از آن استفاده نمود تا فرصت بیشتری به دیگران داده شود در حقیقت در زمان بحران سخن از مصرف در حد ضرورت و رفع نیاز است ولی این بدان معنا نیست که شخص آن چیز را کم مصرف کند صرفه جویی در این زمان به شکل ضرورت خود را تحمیل می کند و اگر در زمان های دیگر صرفه جویی به معنای مصرف درست و متناسب از کالاهای اقتصادی است در زمان بحران این نکته از جهات دیگر مورد تاکید قرار می گیرد تا شخص به حد ضرورت بسنده کرده و به قول معروف به مستحبات نپردازد.